Τετάρτη, 4 Ιουλίου 2012

Δυό σταγόνες ανθρωπιάς .

 


Βαρύ πιοτό γουλιά γουλιά
πίνω απόψε τα φιλιά σου να τα κάψω,

στρίβω καπνό  ελληνικό , κι'ένα μου δάκρυ αντρικό
βρέχει τα χείλη μου την ώρα που θ 'ανάψω.

Μου'πες εμέσως πλην σαφώς
πως ένας άλλος δυστυχώς σ'εχει κερδίσει,

βαρύ πιοτό σε χαμηλό, καρδιά τσιγάρο και μυαλό
από τα μάτια μου για'σένα έχουνε σβήσει,
από τα μάτια μου για'σένα έχουνε σβήσει.

Σ'ενα κατάλημα εντός της Αττικής
οι αμαρτίες σου στον τοίχο με κολλάνε
πληρώνω  οινόπνευμα ποιότητας κακής
πήγε ξημέρωμα κι' ακόμα με χτυπάνε .
 

Βαρύ  πιοτό  σαν την φωτιά
θυμίζει λίγο την ψευτιά που περιέχεις

όμως κατάφερα να βρώ  σε δύο δάχτυλα νερό
και δυό σταγόνες ανθρωπιάς που εσύ δεν έχεις

και δυό σταγόνες ανθρωπιάς που εσύ δεν έχεις .


Κουκάς Γιώργος .

Τετάρτη, 30 Μαΐου 2012

ΣΕ ΝΕΑ  ΚΑΘΑΡΕΥΟΥΣΑ

Σκουπίδια και χαλάσματα
ζητιάνοι κι' αποβράσματα
κελιά διαμερίσματα
νομοταγή φαντάσματα

η πόλη στη χαλάρωση
υπέστη πλήρη σάρωση
ληγμένα ψυχοφάρμακα
και όλοι στην ανάρρωση

την ώρα την επείγουσα
την ώρα την προέχουσα
ηγέτες αυνανίζονταν
σε μιά μεγάλη αίθουσα

την ώρα την επείγουσα
σε νέα καθαρεύουσα
τα σκάγια καρφωθήκανε
σε χώρα και πρωτεύουσα

ζωή βασανιστήριο
υπόθεση μυστήριο
στ' αρχείο τα εγκλήματα
κι' εμείς εξιλαστήριο

η πόλη στη χαλάρωση
υπέστη πλήρη σάρωση
ληγμένα ψυχοφάρμακα
και όλοι στην ανάρρωση .


Κουκάς Γιώργος .

Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

  ΤΑ ΠΙΟ ΚΑΥΤΑ ΣΕΝΑΡΙΑ


Μωρό μου μη σε νοιάζει και πάψε πια να κλαις
λεφτά και να μην έχουμε θα πάμε διακοπές
αξία δεν θα δώσουμε στην κρίση που μας πνίγει
το καλοκαίρι έφτασε και όπου φύγει φύγει

Ανάβει καλοκαίρι, φωτιά πλάι στα κύμματα
θερμαίνει την πανσέλληνο, καρδιές και συναίσθήματα

Ανάβει καλοκαίρι σε άγνωστα παράλια
χωρίς μαγιό θα γράψουμε τα πιο καυτά σενάρια

Μωρό μου μη σε νοιάζει,  ε  και στην τελική
θα στήσουμε αντίσκηνα στην παραλιακή
αξία δεν θα δώσουμε στην κρίση που μας πνίγει
το καλοκαίρι έφτασε και όπου φύγει φύγει .

Κουκάς Γιώργος .

Σάββατο, 10 Μαρτίου 2012

ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ   ( σε μουσική και ερμηνεία της Μαρίας Πανοσιάν )


Περιστέρια σε πεντάγραμμα καλώδια
έχουν όλα τ'απαραίτητα εφόδια
σ'εναν κόσμο που οι άνθρωποι λυγίζουν
περιστέρια στ'απορρίμματα ελπίζουν

περιστέρια σε πεντάγραμμα καλώδια
ξεπερνάνε δυσκολίες και εμπόδια
στην Ελλάδα που δεν πέθανε ακόμα
περιστέρια ζουν με ψύχουλα στο στόμα

Φτερουγίζει περιστέρι μες το άδειο μου το χέρι
και οι λίγοι  μας τσιμπάνε το ψωμί και το κασέρι

Περιστέρι περιστέρι ο υπεύθυνος δεν ξέρει
που σκορπίζεται η ζωή μου σε πανί χωρίς πανέρι.

Περιστέρια σε πεντάγραμμα καλώδια
σε μιά χώρα που κατάντησε πλανόδια
περιστέρια μας φωνάζουν στις κολώνες
τα θεμέλια έχουν κόκκινες σταγόνες.


Κουκάς Γιώργος .

ΦΟΒΑΣΑΙ



Φοβάμαι να πω καλημέρα σε κάποιον που μένει πιο πέρα
η πόλη εδώ πέρα , απέραντη ξέρα
που τρώω  απ'τα βράχυα στιφή μοναξιά,

φοβάμαι ν'απλώσω το χέρι, το χέρι σ'αυτόν που υποφέρει
γροθιά στο μαχαίρι φοβάμαι
ποιος ξέρει γιατί το φοβάμαι.

Φοβάσαι να βγεις να φωνάξεις
φοβάσαι ψηλά να πετάξεις
φοβάσαι την πέτρα να στίψεις
στα μούτρα του φόβου να ρίξεις φοβάσαι, φοβάσαι

Φοβάμαι και τον διπλανό μου και κάνω κρυφά τον Σταυρό μου
η Αγάπη στα υπόγεια του κόσμου
με μίσος παλεύει να βγει

φοβάσαι και η νύχτα μεγάλη , φοβάσαι μα κάπου θα βγάλει
κλειστή σε μπουκάλι στο κύμα,
στο κύμα θα βρεις την αυγή, μη φοβάσαι,μη φοβάσαι.


Κουκάς Γιώργος

Κυριακή, 4 Μαρτίου 2012

BE HAPPY , DON'T WORRY...




Αμα σε σφγίγγουνε χαράτσια και φόροι

και σου χρεώνουν το βρακί πανωφόρι,

be happy don't worry...



άμα τα κάνεις το πρωί με το ζόρι

βάλε να δεις την εκπομπή του Φυκιώρη ,

be happy don't worry...



αν σε ληστεύουν Γερμανοί σταυροφόροι

είναι που θέλουν να μας σώσουν οι φλώροι ,

be happy don't worry...



και πριν βουλιάξει της Ελλάς το βαπόρι

θα μας πηδήξει ο καπετάνιος στην πλώρη ,

be happy don't worrry...




Κουκάς Γιώργος

Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012

ΚΙΜΩΛΟΣ


Το φεγγάρι κρέμεται,
το Αιγαίο φλέγεται
κι'ενας ήλιος έτοιμος να πέσει να με κάψει

πριν μου πάρει την ψυχή
έχω μόνο μιά ευχή
να'τανε το βλέμμα σου εδώ να με κοιτάξει

το φεγγάρι κρέμεται
το Αιγαίο φλέγεται
και η καρδιά μου πέτρωσε χωρίς την αγκαλιά σου

να'μουν το κοχύλι σου
με στεριά τα χείλη σου
για να ζώ με την φωνή και με τα δάκρυα σου

το φεγγάρι κρέμεται
το Αιγαίο φλέγεται
και είναι από την Κίμωλο η γή που με στηρίζει

να'κανα δυό βήματα
πλάι σου στα κύμματα
και να μην σταμάταγε αστέρια να χιονίζει.

Κουκάς Γιώργος .